Pismo odręczne staje się dziś rarytasem i może dlatego przypisuje mu się cechy szczególnej elegancji. W British Museum (czyli brytyjskie muzeum, w którym możemy zobaczyć między innymi wizytówki sprzed kilku stuleci) znajdują się wizytówki królowej Elżbiety II z czasów jej młodości, na których widnieją napisane jej ręką słowa “Elisabeth, Quinn”. Henryk Sienkiewicz nosił ze sobą jako wizytówki puste kartoniki, na których w razie potrzeby wypisywał swoje dane (do czasu, kiedy jeden z drukarzy ofiarował mu pakiet wizytówek drukowanych; z nazwiskiem, ale bez adresu). Podobnie postępuje dziś wielu znacznie mniej znanych ludzi. Cenią sobie wolność, jaką daje ucieczka od schematów. Bo czyż wizytówki drukowane nie są w tym wypadku sposobem na unifikowanie ludzi, rodzajem stempla, za pomocą którego można mechanicznie odbijać i powielać identyczne obrazki w nieskończoność? Warto przypomnieć sobie stare a zapomniane dobre zasady “bycia w świecie”. Za szczyt złego wychowania uchodzi praktyka drukowania podziękowań (niektórzy drukują nawet swój podpis!). Według opinii niektórych osób, wizytówki powinny być pisane ręcznie (nawet gdyby miało to zająć dużo czasu).
Wizytówki drukowane nadal przez wielu są uważane za niecny sposób ułatwiania sobie kontaktów osobistych z ludźmi, a więc za coś nieprzystojnego w takich produktach jak nie tylko wizytówki, ale także zaproszenia, zawiadomienia, podziękowania, kartki świąteczne, imieninowe i właśnie wizytówki osobiste czy firmowe. Pismo odręczne ma zawsze coś z intymności, jest świadectwem rzeczywistego istnienia, przybliża kontakt, a jednocześnie jest dokumentem, który z wielu powodów warto posiąść, tak jak książkę z dedykacją autora. Stąd właśnie wziął się niebanalny zwyczaj dopisywania na takich specjalnie przygotowanych na ten cel wyrobach jak wizytówki jakichś informacji w momencie jej wręczania.
Pisanie odręczne takich pamiątkowych karteczek jak wizytówki osobiste czy wizytówki firmowe nie jest konieczne, ale zdarzają się sytuacje zmuszające nas do natychmiastowego przygotowania kilku wizytówek sposobem domowym. Najprostsze i bodaj najstosowniejsze mogą być na przykład wizytówki zrobione na równo przyciętym, czystym z obu stron kartoniku, z nazwiskiem i niezbędnymi danymi. Trzeba tylko pamiętać, aby tekst był czytelny. Ręcznie przygotowanych wizytówek nie doceniają jedynie ludzie o małej ogładzie. Wizytówki posiadają również swój tajemniczy „język” czyli ukryty, jakby zaszyfrowany sposób przekazu. Jak powinny być tworzone wizytówki oraz jakie treści powinny wizytówki zawierać, możemy odnaleźć kilka cennych porad i wskazówek: wizytówki od dawna mają ściśle określone zasady, a także swój “język”, który praktycznie rzecz biorąc zamarł. Zasady te zostały zresztą opisane jako “wiedza próżniacza”. Eleganckie wizytówki – bo o takich mówimy – powinny być białe z czarnym lub złotym, obowiązkowo wypukłym drukiem. Na takich wyrobach jak wizytówki prywatne podaje się imię i nazwisko, ewentualnie domowy adres i numer telefonu. Zamieszczanie telefonu komórkowego naprawdę zależy od rodzaju pracy – jeśli jest to główny telefon kontaktowy to należy go podać. Jeśli nie, to – jak tu juz napisano wcześniej – dopisuje się go ręcznie na odwrocie wizytówki. I jeśli komuś to przeszkadza, to ten ktoś jest prostakiem, a nie odwrotnie. Na odwrocie wizytówki można również napisać krotka notkę – jeśli na przykład kogoś się nie zastało. W XIX wieku na odwrocie wizytówki pisano tez krótkie liściki miłosne. A co do języka wizytówek – jest on całkiem skomplikowany. Najważniejsze to wspomniany prawy róg – proszę o kontakt, lewy róg – nie chce mieć z tobą nic do czynienia. Wizytówkę wręcza się tak, by osoba, która ja dostaje mogła ją przeczytać.

Komentowanie wyłączone.